Iedereen kent de Mond-Spraak-Arm campagne van de Hartstichting wel. Dit onderwerp staat echter meestal ver van je af, zo ook voor Maartje. Tot ze ineens haar hand niet meer op kon tillen. 

Maartje was op het moment van haar herseninfarct nog niet afgestudeerd omdat ze geen goed onderwerp kon vinden. Ook na een jaar revalideren was het niet haar eerste keuze om zich met dit thema bezig te gaan houden. Tot Maartje merkte dat zij haar beperkingen om kon zetten naar kracht.

De opmerking “ik kan het me niet voorstellen”, die ze regelmatig te horen kreeg, nam ze als startpunt. Juist aan dit onbegrip wilde ze iets doen. Maartje heeft zich in haar project gefocust op het vertalen van haar klachten op een manier die voor iedereen te begrijpen is. Zij heeft dat gedaan aan de hand van vier klachten: vertraagde verwerkingssnelheid, een verstoord gevoel aan de rechterkant, woordvindstoornis (Afasie) en moeite met de betekenis van symbolen. 

Maartje heeft zich in de afgelopen jaren steeds meer in grafische druktechnieken verdiept en deze regelmatig als ontsnapping gebruikt. Haar hersenletsel heeft haar terug op de aarde gezet en veel inzichten gegeven. “Betekenis is soms lastig te herkennen, maar dat is de uitdaging.”