De Criticaster is een vergadertafel en muziekinstrument. Waar normaal aan een vergadertafel wordt vergaderd, gebeurt dat aan de Criticaster met muziek.

Het werk is een reactie op de aanhoudende bezuinigingen op muziekonderwijs en op de verharding van de politiek. Het is ontstaan vanuit een ergernis over de eindeloze bezuinigingen op muziekonderwijs. Zelf ben ik opgegroeid met muziek overal om mij heen. Met ouders die beiden werkzaam zijn als musici, heb ik van dichtbij meegemaakt hoe muziekinstanties over de periode van mijn hele leven steeds verder zijn wegbezuinigd. Dus wilde ik iets creëren, een tegengeluid, maar dan heel letterlijk.

Muziek maken vraagt om luisteren, afstemmen, respect en de wil om samen tot iets moois te komen. Precies de vaardigheden die in het politieke debat regelmatig ontbreken. Misschien zouden politici wat vaker samen muziek moeten maken. Want in muziek draait het niet om wie het hardst klinkt, maar om wie kan luisteren en kan samenwerken.

In de afgelopen decennia zijn veel muziekorganisaties grotendeels of volledig wegbezuinigd, waardoor samen muziek maken voor velen geen vanzelfsprekendheid meer is, terwijl het ons juist veel kan brengen. Met de Criticaster wil ik het gezamenlijk muziek maken nieuw leven inblazen. Want naast dat het ontzettend leuk is, is het een manier om jezelf te uiten en te positioneren tegenover anderen. Tegelijk vraagt het om respect en geduld voor elkaar. Waarden die voor iedereen van belang zijn.