In mijn werk onderzoek ik hoe momenten van geluk zich verhouden tot het alledaagse. Het maken van een vaas is voor mij meer dan een ambachtelijk proces – het is een manier om stil te staan, om te herinneren, en om te voelen. Terwijl mijn handen de klei vormen, krijgen mijn gedachten de ruimte om te bewegen. Ze dwalen af naar herinneringen die ik bijna vergeten was. Kleine momenten waarin geluk zat – soms onverwacht, vaak verweven met iets anders: spanning, verdriet, drukte, imperfectie.

Geluk is zelden simpel. Het kan bestaan naast of juist in ongemak. In mijn werk zoek ik die spanning op. Een vaas kan scheef zijn, een rand ruw, en juist daarin schuilt betekenis.

Ik ben een maker die werkt vanuit gevoel én nieuwsgierigheid. Ik experimenteer graag, maar verdiep me ook in technieken en materialen die me fascineren. Elk object dat ik maak draagt sporen van tijd, aandacht en twijfel.

Mijn werk nodigt uit tot vertraging. Tot kijken, tot stilstaan bij de kleine details – bij wat niet perfect is, maar wel echt. Misschien herkent de kijker iets van zichzelf in die momenten. In hoe complex geluk eigenlijk kan zijn.